Tytuł oryginału: Your Inner Voice: Listen Inside…Your Truth Will Set You Free, 1st Edition

Copyright © 2017 by Dr Brian Alman, Ph.D.

Copyright for the Polish Edition © 2019 Myślę Sobie

Wszystkie prawa autorskie i wydawnicze zastrzeżone. Żadna część, w tym fotografie, rysunki ani całość wydawnictwa Twój wewnętrzny głos nie może być reprodukowana, kopiowana ani rozpowszechniana bez pisemnej zgody wydawcy.

Przekład: Tomasz Jakub Krause

Redakcja: Matylda Pawłowska

Projekt okładki: Kacper Znosko

ISBN: 978-83-955341-0-2

myslesobie.pl

Spis treści

Od autora

Dedykacja

Wstęp. Odnajdź swój głos

Czarodziej z Pheonix

Twój wewnętrzny głos

Stres i mechanizm wyparcia

W razie wątpliwości, kop głębiej

Wszystko zaczyna się w środku

Współpraca z samym sobą

Proces Szukania Własnego Głosu

Krok 1: Przyjmij wyzwanie

Krok 2: Oceń swój problem

Krok 3: Znajdź rozwiązanie

Wyjście do kina

Krok 1: Na ekranie

Krok 2: 15 rząd

Krok 3: Ostatni rząd

Radość bycia Sobą

ROZDZIAŁ 1. Przyjmij wyzwanie

Co powinno się czuć

Płyń z nurtem

Zbadaj punkt początkowy

Duchy przeszłości

Spróbuj sobie przypomnieć

Niezałatwiona sprawa

Wyrzuć to z siebie

Trzy pierścienie

Obserwuj swój oddech

Punkty zwrotne

Powiedz swoje imię

Oddychanie kolorami

Co z oczu to z serca?

Do trzech razy sztuka

Skoncentruj się na swoim ciele

Poczuj swój ból

Zwróć uwagę na to, co jesz

Zauważ napięcie

Podziękuj swojemu ciału

Wejście i Wyjście

Niespokojny umysł

Głosy Vince’a

Zebranie Komisji

Yin i yang

Otwarcie i zamknięcie

Idealnie niedoskonały

Domek dla gości

Domek dla gości

ROZDZIAŁ 2. Oceń wyzwanie

Jak się uwolnić?

Guru z bólem zęba

Dożywotnie członkostwo

Opór jest daremny

W pułapce negacji

Pułapka rodzicielska

Rodzinne korzenie

Rodzinne Korzenie

Patrząc wstecz

Straszydło w szafie

W spadku po rodzinie

Cztery stopnie świadomości

Koń wyścigowy

Monolog wewnętrzny

Wewnętrzny dialog

Analiza krytyczna komisji

Zabierz Sędziego na spacer

Uczeń czarnoksiężnika

ROZDZIAŁ 3. Znajdź rozwiązanie

Niebo nad tobą

Ziemia pod stopami

Nauka widzenia

Po raz pierwszy w życiu

Siedem zmysłów

Przeprogramuj swoje wyzwanie

Trzecie oko

Ciało i umysł, serce i dusza

Podróż w czasie

Przyjmij swoją przeszłość

Przyjmij swoją przyszłość

Jeśli jedną rzecz zrobiłeś dobrze…

Nadzieje i marzenia

Nauka jazdy

Czerp z własnego doświadczenia

Straszne i wspaniałe

Śpiew i taniec

Rock-and-roll

Nucenie

Oddychanie brzuszne

Gaworzenie

Śmiech to najlepsze lekarstwo

Wieczór komedii

Kres naszych poszukiwań

Góra Piestewa Peak

ROZDZIAŁ 4. Doradca głosu

Od czego w ogóle zacząć?

Jak często trenować?

Kiedy trenować?

Ile czasu poświęcać na ćwiczenia?

Czy na każdy krok poświęcać tyle samo czasu?

Gdzie najlepiej trenować?

Lepiej usiąść czy położyć się?

Należy mieć oczy otwarte czy zamknięte?

Jak zachować skupienie?

Jak wyciszyć umysł?

Jak uspokoić emocje?

Wykorzystaj język obrazów

Co w przypadku, gdy wizualizacja sprawia mi problem?

Wizualizacja czy medytacja?

Co w przypadku, gdy stracę motywację?

Czy akceptacja nie oznacza, że się poddaję?

A jeśli nie potrafię zaakceptować czegoś w sobie?

Czy Wewnętrzny Sędzia stosuje pozytywną krytykę?

Czy można wyrażać siebie za pomocą ciała?

Wielki czerwony balon

Czy trzy kroki trzeba wykonywać po kolei?

Kiedy zobaczę efekty?

Taekwondo

Możesz zmienić swoje życie

O autorze

Wszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.

Od autora

W przypadku problemów zdrowotnych, takich jak ból czy otyłość, pomysły, sugestie i ćwiczenia opisywane w tej książce nie powinni być traktowane jako substytut konsultacji z lekarzem. Wszelkie kwestie związane ze zdrowiem należy poddać ocenie lekarskiej. Autor nie ponosi odpowiedzialności za utratę zdrowia lub uszczerbek na zdrowiu będące rzekomo wynikiem stosowania się do informacji i porad zawartych w książce.

Dedykuję tę książkę mojemu mentorowi
w dziedzinie rozwoju ludzkiego potencjału:

dr. n. med. Miltonowi Ericksonowi.

Jako mistrzowski uzdrowiciel ciała i umysłu

dr Erickson kształtował moją zawodową karierę,

oferując genialną przenikliwość, rzeczowe instrukcj
i stanowiąc niewyczerpywalne źródło inspiracji.

Wstęp
Odnajdź swój głos

Ból pleców był potworny, silniejszy niż zwykle. Nie pozwalał mi pracować, ruszać się, psuł jakość całego mojego życia. Bez przerwy myślałem o tym, co się dzieje z moimi plecami?

Znałem ten ból bardzo dobrze. Urodziłem się z niekompletnym kręgosłupem – konkretnie bez części kręgu L4 i L5 – i żyłem z bólem właściwie od czasu, kiedy nauczyłem się chodzić. Zawsze jednak radziłem sobie z nim dzięki odpoczynkowi i przyjmowaniu leków. Ale od kilku lat ból był coraz gorszy. A kiedy miałem dwadzieścia lat, stał się nie do zniesienia.

W nadziei na wyjaśnienie sprawy konsultowałem się z ortopedami w Bostonie. Doradzili mi leżenie w gipsie przez pół roku, następnie operację, a potem znowu leżenie w gipsie przez sześć miesięcy. Dzięki temu, twierdzili, być może uda się odrobinę ulżyć mi w bólu. Nie dawali jednak gwarancji. W zasadzie mogło mi się nawet po tym wszystkim pogorszyć. Najgorszy scenariusz? Nigdy więcej nie będę chodził.

Nie to chciałem usłyszeć. Musiało być lepsze rozwiązanie! Czekając, cierpiąc i zamartwiając się ryzykiem związanym z operacją, czułem się uwięziony w sytuacji bez wyjścia. Najbardziej jednak dręczyły mnie dwa pytania: Co było przyczyną tego nowego bólu? Oraz co mogę z tym zrobić?

Czarodziej z Pheonix

W poszukiwaniu odpowiedzi szybko wykroczyłem poza rodzinny Boston. Studiując czasopisma medyczne w nadziei na znalezienie pomocy, trafiłem na artykuł o lekarzu z Pheonix w Arizonie, doktorze Miltonie Ericksonie – znanym jako „Czarodziej z Pheonix” – który był uznanym specjalistą w leczeniu ciała i umysłu. W młodości Erickson przechodził polio, a w sile wieku pochorobowa trauma w jego mięśniach i stawach doprowadziła do kalectwa, przywiązując go do wózka inwalidzkiego. W obliczu dożywotniego wyroku dręczącego bólu Erickson postanowił eksperymentować na sobie samym, by sprawdzić, czy jest w stanie ulżyć sobie w bólu wykorzystując siłę własnego umysłu. Jego eksperymenty się powiodły!

To, co wyczytałem w czasopiśmie było zdumiewające i dało mi nadzieję. Być może znalazłem odpowiedź. Skoro dr Erickson może radzić sobie z bólem siłą umysłu, to dlaczego nie ja? Od razu do niego napisałem i objaśniłem historię mojego bólu pleców. Dr Erickson odpowiedział, serdecznie zapraszając mnie do swojego domu w Pheonix, gdzie miałem pobierać nauki.

Początek nie wyglądał obiecująco. W dniu pierwszego spotkania z dr. Ericksonem był on osłabiony i pozbawiony energii; wyblakłe spojrzenie, twarz wykrzywiona bólem – szczerze bałem się o jego zdrowie. Czy ten strapiony i wymęczony mężczyzna przykuty do wózka inwalidzkiego był legendarnym uzdrowicielem, o którym czytałem? Czyżbym dał się wywieść w pole?

Dr Erickson przeprosił mnie na chwilę i po mniej więcej godzinie z zadziwieniem zobaczyłem, jak samodzielnie pcha wózek do gabinetu, w pełni zregenerowany i pełen uwagi, radosny, z błyskiem w oczach, gotów do pracy.

O co tutaj chodzi? Jakim cudem odzyskał energię i pozbierał się w tak krótkim czasie? Wydarzyło się coś naprawdę wspaniałego. Może nie przypadkiem dr Erickson wybrał Phoenix na swój dom, miasto noszące nazwę mitycznego ptaka, który umiera w płomieniach, by odrodzić się z popiołów.

Przez dwa lata byłem pacjentem i studentem dr. Ericksona, ucząc się uśmierzania bólu pleców oraz zdobywając pod jego opieką tytuł doktora psychologii. Przez kolejne dwa lata współpracowałem z nim jako terapeuta asystent, przyjmując własnych pacjentów. Podzielił się ze mną swoimi niesamowitymi spostrzeżeniami i metodami leczenia, nie tylko w przypadku bólu, ale też wielu wyzwań emocjonalnych.

Tak naprawdę ludzie mogą cierpieć z powodu bólu fizycznego lub emocjonalnego – często występuje też kombinacja obu rodzajów bólu – a wspólnie z dr. Ericksonem przedyskutowaliśmy i uleczyliśmy mnóstwo przypadków każdego rodzaju.

Jednocześnie dr Erickson zachęcał mnie do kontynuowania studiów oraz rozwijania własnych pomysłów i technik, zarówno w terapii własnej, jak i moich pacjentów. Szacunek dla mojej umiejętności znajdowania najlepszych rozwiązań stanowił fundament filozofii leczenia dr. Ericksona i stanowił jedną z najważniejszych lekcji, jakie wyniosłem z czasu, który spędziliśmy razem. Z tego i wielu innych powodów jego nauki i wrażliwość stanowiły niezwykłą inspirację.

Twój wewnętrzny głos

Równie inspirujące było podejście dr. Ericksona do procesu leczenia. Był pionierem idei głoszącej, że aby dokonać pozytywnych zmian w naszym życiu wystarczy spojrzeć wgłąb siebie i czerpać z własnych bogatych zasobów wewnętrznych. Powiedział mi kiedyś, że w terapii „głównym zadaniem pacjenta jest rozwijanie podświadomego potencjału” oraz że uzdrawianie to „coś, co ludzie sami mogą sobie ofiarować”. Stwierdzenia te mają daleko idące konsekwencje. Sugerują, że moc uzdrawiania należy nie tylko do lekarzy i terapeutów, ale również do pacjentów. Mówiąc słowami legendarnego uzdrowiciela dr. Alberta Schweitzera sugerują, że mamy w podświadomości „wewnętrznego doktora”, który może pomóc nam odnaleźć najlepszą własną drogę do zdrowia i szczęścia.

Studiując medytację odkryłem, że nasz „podświadomy” czy „wewnętrzny doktor” posiada wiele innych nazw na całym świecie: to nasza wewnętrzna mądrość, wewnętrzny przewodnik, wewnętrzny Budda, czy określenie, które szczególnie przypadło mi do gustu – wewnętrzny mędrzec. To nasza intuicja, nasza prawda, nasze źródło, nasza dusza; irlandzki poeta William Butler Yeats nazwał to tym, co leży „na serca dnie”, a amerykański poeta Robert Frost – wewnętrznym „Sekretem”: „Tańczymy w kółko i zgadujemy” pisał Frost, „A Sekret siedzi w środku, wie, czego my nie wiemy”.

Krótko mówiąc, chodzi o nasz prawdziwy, autentyczny, wewnętrzny głos; głos najgłębszej troski i samouzdrawiania; głos bezwarunkowej miłości do siebie samego, którego szept słyszymy w chwilach ciszy, kiedy nie zagłuszają go głośne, negatywne, uwarunkowane społecznie głosy wypełniające nasze głowy.

Wszystko, czego nauczył mnie dr Erickson na temat odnajdywania i łączenia się z tą cichą wewnętrzną mądrością, a także proces uzdrawiania, który opracowałem samodzielnie w trakcie mojej pracy z pacjentami – pomagając tysiącom osób odnaleźć ich wewnętrzny głos i rozprawić się z ich fizycznymi i emocjonalnymi wyzwaniami – zawarłem w tej książce i pragnę się tym z tobą podzielić.

Stres i mechanizm wyparcia

Być może pierwszą rzeczą, jakiej nauczył mnie dr Erickson była istotna rola wyparcia emocjonalnego w tłumieniu naszego głosu i kreowaniu osobistych wyzwań. Jak określił to dr Erickson, nasze ciało jest niczym „zbiornik” na tłumione emocje. Dlatego kiedy pod wpływem stresu wstrzymujemy emocje, wypieramy je, walczymy z nimi, chowamy, wpychamy je do naszego ciała – zasiewamy ziarna poważnych problemów fizycznych i emocjonalnych.

Oczywiście stres towarzyszy nam wszystkim i nie zawsze jest on szkodliwy. Pomaga nam się koncentrować i działać na 100 procent naszych możliwości w trudnych sytuacjach. Jednak badania wyraźnie pokazują, że normalny stres i napięcie związane z codziennym życiem (które możemy nazwać „dobrym” stresem) mogą wyrządzić olbrzymie szkody, kiedy tłumimy uczucia związane z trudnościami.

Zatrzymajmy się na tym przez chwilę. To nie same trudności, ale tłumienie naszych uczuć podnosi stres do niebezpiecznego poziomu.

Przez dekady studiów i praktyki lekarskiej dobrze poznałem wpływ wszechogarniającego stresu na ludzkie życie. Badanie prowadzone na Harvardzie w 1994 roku donosiło, że od 60 do 90 procent wszystkich wizyt u lekarza ma związek ze stresem. Również szerokie badanie przeprowadzone przez konsorcjum Kaiser Permanente z San Diego w Kalifornii wykazało, że „chroniczny stres” wywołany „negatywnymi doświadczeniami z dzieciństwa” wyniesionymi z domu rodzinnego jest o wiele bardziej powszechny niż sądzi większość lekarzy i ma ogromny związek z całą gamą fizycznych i emocjonalnych problemów w późniejszym życiu, od otyłości po alkoholizm i depresję. (Przyjrzymy się bliżej wynikom tego ważnego badania w kolejnym rozdziale). Do tego każdego dnia w moim gabinecie obserwuję cały szereg wyzwań fizycznych i emocjonalnych spowodowanych stresem i tłumieniem uczuć.

W razie wątpliwości, kop głębiej

Koniec końców moje własne życie to pierwszy i najlepszy przykład. Dr Erickson często mawiał, „w razie wątpliwości, kop głębiej” i dzięki jego pomocy przyjrzałem się swojemu życiu, kopałem głęboko we własnych uczuciach i (wsłuchując się w mój uzdrawiający wewnętrzny głos) zrozumiałem, że ból pleców nie pogorszył się z powodu problemów fizycznych, ale głębokiego stresu związanego z dwoma wstrząsami w moim domu rodzinnym.

Ból zaczął się nasilać jeszcze w liceum, w czasie gdy moi rodzice byli w trakcie rozwodu. Następnie sprawy pogorszyły się jeszcze bardziej, kiedy moja matka zachorowała na stwardnienie zanikowe boczne i patrzyłem, jak w sile wieku zaczyna niknąć w oczach. Przez te okropne lata czułem się potwornie zestresowany, przepełniony złością, smutkiem, poczuciem winy i frustracji.

Ale nigdy się do tego nie przyznawałem. Starałem się zachować stoicki spokój i powstrzymywać uczucia. Chciałem zachować się jak dorosły w obliczu rozwodu i być silny, żeby wspierać chorą matkę, a nie co chwila wybuchać płaczem.

Teraz wiem, że moje ciało zapłaciło za to wysoką cenę. Nie tylko ból pleców stał się nieznośny, ale również – jedyny raz w moim życiu – moja waga dramatycznie podskoczyła do góry.

Wszystko zaczyna się w środku

Mamy więc odpowiedź na moje pierwsze pytanie: Co było powodem drastycznego wzrostu poziomu bólu? Najwidoczniej był to stres i napięcie wywołana latami tłumionych uczuć. No dobrze. Ale zrozumienie tego nie odpowiadało na moje drugie pytanie: Co mogłem z tym zrobić?

Drugie pytanie jest ważniejsze i istnieje na nie odpowiedź ogólna oraz szczegółowa.

Zacznijmy od tej ogólnej. Aby pokonać ból (fizyczny czy emocjonalny), odzyskać swoje życie i pewność siebie, musisz nauczyć się słuchać potężnego głosu swojej wewnętrznej mądrości.

Gdziekolwiek prowadzę seminaria – a nauczałem w całych Stanach Zjednoczonych, a także w Indiach, Niemczech, Francji, Holandii i wielu innych krajach – lubię zaczynać od wyjaśnienia, że „wszystko zaczyna się w środku, a dopiero potem pojawia się na zewnątrz”. To prosty sposób na przekazanie, że jeżeli chcemy uzyskać długotrwałą poprawę w życiu – w odniesieniu do fizycznego i emocjonalnego zdrowia, związków, pracy czy w innych dziedzinach – naprawdę musisz zacząć w środku, poprawiając sposób traktowania siebie.

Ucząc się troszczyć o siebie, wspierać siebie, okazywać sobie przyjaźń a nawet miłość – być ze sobą bez względu na wszystko – umacniasz swój wewnętrzny głos i sprawiasz, że sukces we wszystkich dziedzinach twojego życia jest nie tylko możliwy, ale wręcz nieunikniony.

Sam jestem tego żywym dowodem. Kiedy zacząłem rozpoznawać swoje uczucia, wspierać się i pozytywnie pracować z moim fizycznym i emocjonalnym bólem poczułem się, jakby zdjęto mi ciężar z pleców. W zaledwie kilka tygodni – ku mojemu zadziwieniu – zacząłem czuć się lepiej. Po sześciu miesiącach praktycznie uwolniłem się od bólu, a moja waga wróciła do normy. Nadal wydaje mi się to zbyt pięknie, żeby było możliwe.

Współpraca z samym sobą

Tworzenie nowej zdrowszej relacji z samym sobą wcale nie jest łatwe. Fizyczne i emocjonalne wyzwanie – nie tylko ból, ale też uzależnienia wszelkiego rodzaju (od jedzenia, alkoholu, nikotyny, seksu) oraz strach, niepokój, złość, smutek, poczucie winy, zazdrość, rozpacz, bezsenność… lista nie ma końca – pojawiają się codziennie, często wiele razy dziennie i mogą wysysać z ciebie to, co najlepsze i odbierać ci pewność siebie i poczucie szczęścia. W pojedynkę lub w różnych kombinacjach (np. kompulsywne jedzenie w połączeniu z poczuciem winy) wyzwania te atakują twój umysł i ciało bez ostrzeżenia i na chwilę przejmują nad tobą kontrolę.

Jak więc reagować na te złożone wyzwania, odkryć moc swojego wewnętrznego głosu i uzdrowić swoje życie? Szczegółowa odpowiedź brzmi: zacznij działać ze sobą zamiast przeciw sobie, ucząc się procesu Szukania Własnego Głosu.

Proces Szukania Własnego Głosu

Proces Szukania Własnego Głosu opiera się na wiedzy na temat osobistej transformacji, jaką zdobywałem przez lata: nie tylko od dr. Ericksona, ale też wielu innych niezwykłych nauczycieli z całego świata; nie tylko z własnego doświadczenia jako pacjent i terapeuta, ale też ze studiów nad medytacją, autohipnozą, Sekretem, programowaniem neurolingwistycznym oraz wieloma innymi metodami samopomocy i uzdrawiania ciała i umysłu.

Przez lata dopracowywałem ten proces, by był prosty, szybki i skuteczny.

Oto sposób, by poradzić sobie z dowolnym wyzwaniem fizycznym czy emocjonalnym. Przez kilka minut dziennie – tak często, jak to konieczne – przejdź trzy poniższe kroki.

Krok 1: Przyjmij wyzwanie

Po pierwsze, nie próbuj pozbyć się wyzwania; to się nigdy do końca nie sprawdza, a czasem przynosi wręcz odwrotny efekt – im bardziej starasz się siebie naprawić tym silniejsze staje się wyzwanie. Zamiast tego zacznij skupiać się uważnie na doświadczaniu wyzwania, bólu, napadów głodu, strachu, smutku, czegokolwiek, z czym próbujesz sobie poradzić. Spróbuj sobie uświadomić wszystkie trudne myśli, uczucia i doznania, jakie się pojawiają. Następnie przejdź do zaakceptowania swojego wyzwania jako części swojego doświadczenia życiowego. Na koniec znajdź swój własny sposób na wyrażenie wszystkiego, co myślisz i czujesz – możesz powiedzieć to na głos, zapisać, wyobrazić sobie w myślach. Kiedy zagłębiasz się w siebie i doświadczasz wyzwania w możliwie najpełniejszy sposób uczysz się, jakie to uczucie łączyć się ze swoim prawdziwym, autentycznym ja, a to umacnia uzdrawiający głos twojej intuicji.

Krok 2: Oceń swój problem

Następnie musisz skutecznie uporać się ze swoim Wewnętrznym Sędzią, samokrytycznym głosem w twojej głowie, który z taką łatwością obwinia cię i karze za najdrobniejsze błędy czy niedoskonałości – po prostu za bycie ludzkim. Stojąc w opozycji do twojego prawdziwego, uzdrawiającego głosu, Wewnętrzny Sędzia jest głosem społecznego/rodzinnego programowania, które wpajano ci tak długo, że nie możesz się już od niego uwolnić. Tak naprawdę, ilekroć walczysz ze swoim Wewnętrznym Sędzią stajesz się tylko jeszcze bardziej krytyczny – zaczynasz oceniać Sędziego – a to daje mu jeszcze więcej energii. Podobnie jak w kroku 1, lepiej jest uświadomić sobie, zaakceptować i wyrazić swojego Wewnętrznego Sędziego. Tylko przyjmując swojego Sędziego i działając razem z nim zdołasz uwolnić się od tej nadmiernie kontrolującej, przesadnie analizującej, niezadowolonej i wiecznie źle nastawionej części twojego umysłu.

Krok 3: Znajdź rozwiązanie

W końcu, kiedy w pełni doświadczasz swojego bólu i negatywnego nastawienia i pozytywnie się nimi zajmujesz – przyjmując wszystkie myśli, uczucia i samokrytykę napędzającą wyzwanie – zaczynasz rozwijać nową, serdeczniejszą relację z każdą częścią siebie. Taka nowa perspektywa uspokaja i wycisza głosy twojego wyzwania ścierające się w twoim umyśle i niemal natychmiast zaczynasz słyszeć swój szczery, autentyczny głos, głęboką intuicję, Wewnętrznego Mędrca. Ten głos to prawdziwe źródło twojej uzdrowicielskiej mocy – to stąd pochodzą wszystkie twoje najlepsze odpowiedzi. A kiedy już umiesz słuchać swojego głosu, szybko i bez wysiłku wyobrażasz sobie kreatywne sposoby rozwiązania wyzwania. Zupełnie tak, jakby nowe pomysły na zdrowie i szczęście wykipiały z twojej podświadomości. Im więcej słuchasz tym bardziej uzależnienie, ból, strach – z czymkolwiek się mierzysz – po prostu zanika. To swego rodzaju cud. A nie używam tego słowa zbyt często.

I to cała tajemnica: 1-2-3. W kolejnych trzech rozdziałach szczegółowo wyjaśniam, jak osiągnąć powyższe kroki, opisując mnóstwo pomysłów i technik na nawiązanie łączności z prawdziwym, uzdrawiającym głosem wewnętrznym. Szybko nabierzesz zręczności w procesie Szukania Własnego Głosu i zaczniesz panować nad wyzwaniem zamiast dawać mu panować nad sobą.

Wyjście do kina

Aby łatwiej było ci zrozumieć proces Szukania Własnego Głosu, poniżej opisuję prosty sposób na zwizualizowanie sobie tych trzech kroków.

Kiedy mierzysz się z fizycznym lub emocjonalnym wyzwaniem, znajdź kilka minut sam na sam ze sobą, przyjmij wygodną pozycję, weź kilka głębokich, przyjemnych, relaksujących oddechów, zamknij oczy i wyobraź sobie, że siedzisz w przyciemnionej sali kinowej i oglądasz film o swoim życiu…

Krok 1: Na ekranie

Na wielkim ekranie pojawia się scena ukazująca twoje wyzwanie. Możesz być w domu, w pracy, z rodziną lub przyjaciółmi. Może właśnie dopadł cię kompulsywny głód albo napływa fala bólu; może masz atak paniki albo gotujesz się ze złości. Cokolwiek to jest, pozwól sobie w pełni doświadczyć tego, co dzieje się w filmie. Niech scena z twoim wyzwaniem się rozwinie; poczuj, jak grasz główną rolę, komunikujesz się z innymi bohaterami; usłysz, jak wyrażasz wszystkie najtrudniejsze myśli i uczucia – wypowiadasz wszystkie kwestie – dokładnie w takiej formie, w jakiej do ciebie przychodzą.

Krok 2: 15 rząd

Następnie przenieś swoją uwagę do 15 rzędu i wyobraź sobie, że oglądasz ten film mniej więcej ze środka sali. Tam siedzi twój Wewnętrzny Krytyk filmowy, w 15 rzędzie, i ta negatywna, krytyczna, perfekcjonistyczna, karząca część ciebie jest gotowa powiedzieć ci wprost o wszystkim, co jest nie tak z twoim filmem i z tobą: „Co z tobą?” „Dlaczego po prostu tego nie przerwiesz?” „Przecież wiesz, że to nie działa!” Twój Wewnętrzny Krytyk za długo był częścią twojego życia, żeby siedzieć cicho. Jeżeli próbujesz go ignorować, zaprzeczać mu, wypierać (czyli jesteś krytyczny wobec swojego Krytyka), tylko go wzmacniasz i w rezultacie zostajesz w tym 15 rzędzie. Lepiej jest rozpoznać Wewnętrznego Krytyka, zaprzyjaźnić się z nim i pozwolić mu się wygadać.

Krok 3: Ostatni rząd

Kiedy już skończysz się biczować, wstań z siedzenia Wewnętrznego Krytyka w 15 rzędzie i przenieś się na sam koniec sali kinowej, do ostatniego rzędu. Tam, w bezpiecznej odległości ale nadal na miejscu, możesz wziąć kilka wdechów i zacząć słyszeć swój prawdziwy, autentyczny wewnętrzny głos. Z ostatniego rzędu możesz oglądać film z większym spokojem i ze współczuciem wysłuchać Wewnętrznego Krytyka. Stamtąd możesz oglądać swoje życie z większą miłością, większą mądrością i większą kreatywnością. Siedząc w ostatnim rzędzie możesz zacząć postrzegać swoje wyzwanie nie jako problem, który cię wstrzymuje, ale jako most ku uzdrowieniu i rozwojowi.

Radość bycia Sobą

Praktykując trzy powyższe kroki – (1) Przyjmij wyzwanie, (2) Oceń wyzwanie, (3) Znajdź rozwiązanie – zaczniesz słyszeć głos własnej intuicji, czyli głos najgłębszego instynktu zdrowia i szczęścia. A gdy opanujesz proces Szukania Własnego Głosu szybko odkryjesz osobę, którą się urodziłeś i ponownie poczujesz radość bycia sobą.

Nie musisz tego odkładać. Nie musisz czekać na jakiś konkretny wiek czy wydarzenie. Człowiek nie zmienia się nagle dlatego, że kończy 30, 40, 60 czy 80 lat – wcale nie chodzi o wiek. Zmiany wewnątrz nas nie dzieją się nagle, bo się przeprowadzamy, rozwodzimy, zmieniamy pracę, kończymy studia ani z powodu narodzin czy śmierci.

Zmiany zachodzą dlatego, że postanawiamy być szczęśliwsi i zdrowsi. Twoje życie zmienia się, bo decydujesz, że zaczniesz traktować siebie jak wartościową i cenną osobę. Zmiany następują, ponieważ zaczynasz mówić „tak” samemu sobie i odkrywasz swój wewnętrzny głos.

Musi to być słyszalne „tak” – całkowite i szczere „TAK!” Odkrycie własnego głosu wymaga zaangażowania, wysiłku, troski, czasu, energii, kreatywności oraz miłości. Wymaga również odwagi – odwagi, by stawić czoło wyzwaniom, zaakceptować siebie w pełni i zaaprobować osobę, którą naprawdę jesteś głęboko w środku.

Kiedy już znajdziesz w sobie odwagę, zaangażujesz się i będziesz praktykować proces Szukania Własnego Głosu przez jakiś czas, zaczniesz bez trudu przechodzić w stan nowej świadomości, w stan niesamowitej, zmieniającej życie afirmacji. Zaczniesz czuć, jak to jest być bardziej zrównoważonym, zrelaksowanym, pewnym siebie, w harmonii ze swoim życiem – płynąć pięknym i pozytywnym nurtem, w którym dawne problemy stają się przyszłym powodzeniem. Pomimo nawrotów i potknięć od czasu do czasu – które będą się zdarzać – znowu zaczniesz czuć, że jesteś kompletny, pełen życia i wolny na drodze do udanego życia.

Jeśli o mnie chodzi, minęło wiele lat od kiedy wybrałem naukę uzdrawiania ciała i umysłu zamiast pójść na operację kręgosłupa. Przez niemal cały ten czas byłem w 99 procentach wolny od bólu, który zniszczył mi dzieciństwo i katował mnie w młodości. Mogę biegać, ćwiczyć, grać w tenisa i golfa oraz podróżować po świecie, pomagając innym ucząc ich, jak sami mogą sobie pomóc.

I tak, praktykuję proces Szukania Własnego Głosu codziennie.